Arkitektuaren laudorioa XIV

«Exposiciones actuales

Arkitektuaren laudorioa XIV (1994), Eduardo Chillidak corten altzairuz egindako lana da. Euskal Herriko Arte Garaikideko Museoak aldi baterako laga du, Chillida Lekuren bilduma iraunkorreko gunerako. Zabalaga baserriaren ondoan dago ikusgai obra, arkitektura eskulturaren kontzeptu gisa goraipatuz.

Oinarri angeluzuzen baten gainean dauden hiru liburukiz osatua, Eduardo Chillidak hiritartzat har daitekeen espazio bat eraiki du. Eskulturari ekiteko arkitektura-estudioetatik goiz samar aldendu bazen ere, espazioarekin eta materiarekin eraikitzearen kontzeptuak indarra hartu zuen hirurogeiko hamarkadatik aurrera bere obran, eta, neurri handi batean, bere eskultura-praktikaren ardatz bihurtu zen.

Eskultorearen ustez, arkitektura, batez ere, espazioan kokatutako bolumen multzo bat da, inguratzen dituen ingurunean nahiz bertan duten espazioan gorpuzten eta eragiten direnak. Arkitektura, beraz, dualtzat hartzen da: edukitzailea da, barruko espazioaren azala, baina, era berean, espazio irekia inguratzen duten eraikuntza-elementuak dira. Zedarritzeko eta eraikitzeko ahalmen dual hori beste proiektu publiko enblematiko batzuetara eraman zuen Chillidak, hala nola Haizearen Orrazia XV (1977), Donostian, edo Foruen Plaza (1979), Gasteizen, biak ere Luis Peña Ganchegui arkitektoarekin lankidetzan egindako eskultura-multzoak.