Chillidak garrantzi handia ematen zion eskulturak izango zuen kokalekuari, eta horren adibide argia dugu Arco de la libertad [Askatasunaren arkua]. Arco de la libertad [Askatasunaren arkua] Paris hiriak artistari egin zion enkargu bat da, hirigunetik gertuko plaza batean ipintzeko. Ingurunea oinezkoentzat bihurtzea ere hartzen zuen barne proiektuak. Ideia erakargarria iruditu zitzaion Chillidari, eta eskultura lantzeari ekin zion. Jada amaituta zegoenean, adierazi zioten plaza azkenean ez zela itxiko ibilgailuen zirkulaziora. Kondizio berriak ikusirik, pieza ez bidaltzea erabaki zuen, eta eskultura bere museoan utzi zuen, leku estrategiko batean instalatuta. Duen kokapena dela eta, Arco de la libertad [Askatasunaren arkua] obrak landen eta basoaren arteko muga markatzen du; halaber, baserria influentzia ingeleseko etxearekin komunikatzen duen zumardi baten hasiera seinalatzen du.

Chillidaren eskulturek karga etiko handia dute, eta agerian uzten dute giza eskubideen errespetuak kezka sortzen ziola artistari. Lengoaia erabat abstraktu baten bidez, munduko gizon eta emakumeei dagozkien balio unibertsalen –hala nola bake, tolerantzia, senidetasun edo askatasunaren– babesak artegatasuna sortzen ziola erakusten digu eskultoreak. Obra horrekin (zerurantz irekitako arku bat), askatasunaren kontzeptua lengoaia plastikora itzultzen du; horrela, kontzeptu hori gorputzarekin bizi daiteke, eta dimentsio filosofiko baten bitartez heltzea proposatzen digu artistak.